Այս պատմությունը մանկության մասին է, բայց նաև՝ ընտանիք գտնելու, ընկերությունը պահպանելու, տարբեր լինելը չթաքցնելու ու աշխարհը բարությամբ լցնելու մասին։
Տարիների ընթացքում Կանաչ կտուրներում միայն Աննան չէ, որ փոխվում է։ Մարիլան սովորում է ցույց տալ իր սերը, Մեթյուն՝ բարձրաձայն արտահայտել իր հոգատարությունը, իսկ Աննան՝ հասկանալ, որ մեծանալը միայն երազել չէ, այլ նաև պատասխանատվություն կրել, կորուստներ հաղթահարել ու սիրելի մարդկանց կողքին մնալ։
Որովհետև երբեմն ամենամեծ հրաշքը այն է, երբ ինչ-որ մեկը քեզ ընդունում է հենց այնպիսին, ինչպիսին կաս։