Հրվանդանի ամենահեռավոր ծայրին ապրում է Աղվեսը։ Նա խնամքով հավաքում ու տեսակավորում է անտառի խորքից գտած իրերը։ Նրա առօրյան հանգիստ է ու խաղաղ։ Սակայն Աղվեսի հանգիստը խախտվում է, երբ Հավալուսնը, հեծանիվ քշելով, հայտնվում է նրա տան դիմաց։ Հեծանիվը իսկական բացահայտում է դառնում Աղվեսի համար, և նրա գլխում մի միտք է ծագում՝ «Իսկ եթե ինքս ինձ համար հեծանիվ սարքե՞մ»։
Սա հետաքրքրաշարժ պատմություն է ընկերության, միմյանց աջակցելու և նպատակները կյանքի կոչելու մասին։
